Wiadomości |
 |
|
|
 |
Miasto |
|
|
|
|
Urząd |
|
|
|
|
e-Urząd |
|
|
|
|
Moja sprawa |
|
|
|
|
Informacja publiczna |
|
|
|
|
Instytucje |
|
|
|
|
|
 |
 Muzeum Kresów
|
|
Muzeum Kresów w Lubaczowie
ul. Sobieskiego 4
Dyrektor - mgr Stanisław Piotr Makara
tel. (16) 632.18.02
|
Godziny otwarcia:
poniedziałek - nieczynne
wtorek-10.00-15.00
środa-10.00-14.00
czwartek-10.00-14.00
piątek- 10.00-16.00
sobota 10.00-14.00
niedziela-10.00-15.00
|
INFORMACJA O DZIAŁALNOŚCI MUZEUM W LUBACZOWIE
Muzeum w Lubaczowie powstało z inicjatywy Zarządu Oddziału PTTK w Lubaczowie jako Społeczne Muzeum Regionalne. W 1981 r. muzeum przejęło państwo, a placówka otrzymała obecną nazwę
( Muzeum w Lubaczowie).
Muzeum działa na terenie interesującym pod względem kulturowym. Wielonarodowościowy charakter ludności (Polacy, Rusini, Żydzi) sprawił, że od wieków koegzystowały tutaj ze sobą różne wpływy etniczne tworzące mozaikę kulturową, którą można spotkać tylko na Kresach.
Zbiory muzeum liczące obecnie ponad 6 tys. eksponatów zgromadzone zostały w czterech działach: archeologicznym, historyczny, etnograficznym i artystycznym. Szerszy zasięg niż regionalny mają zbiory artystyczne: kolekcja portretu kresowego i polskiego rysunku współczesnego.
SIEDZIBA MUZEUM
Muzeum mieści się w zespole podworskim, na który składają się:
1. Spichlerz (koniec XIX w.) murowany w stylu klasycystycznym, po adaptacji od 1986 r. siedziba muzeum.
Budynek spichlerza jest 3-kondygnacyjny, posiada portal z kamienia brusnieńskiego. Obiekt należy do nielicznych na terenie Polski płd. - wsch. Obok spichlerza znajduje się kapliczka p.w. Św. Jana Nepomucena, murowana, zwieńczona attyką, w ścianach wnęki z freskami świętych (XVII-XVIII w.).
2. Zespól parkowo-zamkowy:
- wzgórze zamkowe z fragmentami architektury obronnej (XV-XVIII w.),
- oficyna zamkowa (XIX w.), aktualnie w remoncie, przeznaczona na galerię malarstwa,
- park podworski przebudowany w okresie międzywojennym wg projektu Drexlera, w parku okazy starodrzewia ( pomniki przyrody) ze skupiskami olchy czarnej i lipy.
BIBLIOTEKA
Posiada charakter biblioteki specjalistycznej i naukowej. gromadzi zbiory z dziedzin reprezentowanych w muzeum: archeologii, historii, etnografii i rzemiosła artystycznego.
Dział podręczny zawiera słowniki, bibliografie, encyklopedie, katalogi, informatory wystaw, przewodniki muzealne i turystyczne.
Muzeum prowadzi wymianę wydawniczą z innymi placówkami kulturalnymi i oświatowymi. Obecnie zbiory biblioteczne liczą 3 tys. voluminów.
WYDAWNICTWA - PUBLIKACJE MUZEALNE
- Muzeum w Lubaczowie –przewodnik,
- Dziedzictwo. Ornaty i portrety arcybiskupów lwowskich, sceny biblijne, portrety i obrazy z Kresów-katalog wystawy,
- Wystawa łowiecka-katalog,
- I-IV Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego-Lubaczów-katalogi,
- Pod zielonym sztandarem. Zarys dziejów ruchu ludowego w powiecie lubaczowskim 1918-1948,
- Pod znakiem św. Floriana. Zarys dziejów ochotniczych straży pożarnych w powiecie lubaczowskim,
- Powstanie Styczniowe. Pogranicze cieszanowsko-lubaczowskie,
- Rzeźba lwowska- informator wystawy,
- 39 pułk Piechoty Strzelców Lwowskich,
- Plastyka lubaczowska 2000-katalog,
- Plastyka lubaczowska 2003-katalog,
- Dziedzictwo. Madonny-informator wystawy,
- Pejzaż Roztocza. Malarstwo Elżbiety Szołomiak-katalog,
- Sztuka Ludowa Kresów-informator,
- Generał Stanisław Dąbek-folder,
- Grzegorz Wajs- folder,
- Roman Mucha, Architektura sakralna okolic Lubaczowa-folder wystawy.
- Marek Dryniak-folder wystawy,
- W służbie publicznej. Z dziejów Straży Pożarnych-folder wystawy.
Ponadto do nabycia
„Rocznik lubaczowski”-tom III-X,
„Lubaczów”-magazyn kulturalny 1997-2003,
Muzeum w Lubaczowie-zestaw VIII pocztówek w obwolucie.
|
Muzeum Kresów - rys historyczny
Lubaczowskie muzeum zrodziło się w latach 1958-1967 z kolekcji Włodzimierza Czerneckiego. W latach powojennych gromadził on obiekty zabytkowe związane z historią i kulturą materialną regionu. Eksponował je na wystawach w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym, którego był dyrektorem. Od początku lat 60. z W. Czerneckim współpracował Zygmunt Kubrak-nauczyciel historii w LO w Lubaczowie. W 1967 r. Zarząd Oddziału PTTK, jako organ założycielski powołał Z. Kubraka na stanowisko kustosza, a w1972 r. na kierownika Muzeum Regionalnego PTTK.
Od początku lat 70. rozpoczęły się starania o upaństwowienie tej instytucji, które nasiliły się z chwilą objęcia przez Z. Kubraka funkcji Prezesa Zarządu Oddziału PTTK. Pierwszą instytucją, która dostrzegła wartość kolekcji był lubaczowski oddział PTTK. Władze miasta też dostrzegły jej dorobek. W latach 1958-1961 grupa działaczy społeczno-kulturalnych z inspiracji zasłużonego kolekcjonera podjęła przygotowania do powstania społecznego Muzeum Regionalnego. W 1961 r. w okresie obchodzenia 750-lecia Lubaczowa władze powiatowe przeznaczyły na pomieszczenia kolekcji kamieniczkę mieszczańską przy ul. A. Mickiewicza. „Nie były to warunki komfortowe, jak twierdzi dyrektor muzeum dr Zygmunt Kubrak, powiedziałbym nawet, że otrzymaliśmy do dyspozycji zawilgocony i zaniedbany dom. Siłą społecznych nacisków doprowadziliśmy jednak do tego, że znalazło się dla niej właściwe pomieszczenie.”
W 1967 r. opiekę nad Muzeum objął zarząd oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Lubaczowie, który odegrał dużą rolę w dalszym rozwoju tej placówki. Początkowo kolekcja miała charakter regionalny, dokumentowała dzieje regionu lubaczowskiego, zawierała zbiory archeologiczne, historyczne, etnograficzne i artystyczne. Z upływem czasu kolekcja rozwijała się przede wszystkim dzięki nauczycielom, młodzieży, także dzięki takim instytucjom, jak prokuratura, milicja. Przedstawiciele poszczególnych placówek, jak odnotowywała ówczesna prasa regionalna, zaczęli zgłaszać dzieła sztuki „narażone na zagarnięcie”. W tworzeniu Muzeum miał swój udział także Marian Kopf, artysta malarz pochodzący z Lubaczowa, który przekazał nieodpłatnie kilkadziesiąt prac, głównie akwareli i rysunków. Dało to początek kolekcji współczesnego rysunku artystycznego. Od początku swej działalności placówka muzealna, dysponując jeszcze skromnymi zbiorami rozpoczęła działalność wystawienniczą, głównie z własnych zbiorów. Tym samym spłaca dług wdzięczności wobec licznych ofiarodawców, a także mobilizowała społeczność do dalszych darowizn na rzecz muzeum. W latach 1968-1976 muzeum zorganizowało 23 wystawy czasowe, które zwiedziło ponad 11 tys. osób.
Działacze społeczno-kulturalni zaangażowani w tworzenie muzeum zdawali sobie sprawę, że dalszy rozwój tej placówki oraz realizacja takich zadań statusowych, jak: konserwacja, zabezpieczenie zbiorów nie jest możliwe bez mecenatu państwowego. Dlatego też Zygmunt Kubrak, pełniący od 1967 r. stanowisko kustosza, a od 1972 r. kierownika muzeum podjął starania o upaństwowienie tej instytucji. Staranie te wsparł swoim autorytetem Antoni Kunysz, dyrektor Muzeum Okręgowego w Przemyślu.
Dużą rolę w tworzeniu Muzeum odegrali kierownicy Wydziału Kultury Julian Kiczuła i Ryszard Moskal, Marian Szabatowski, przewodniczący Zarządu Tow. Miłośników Ziemi Lubaczowskiej oraz inni działacze tego towarzystwa, jak też PTTK
Po uzgodnieniu z ministrem kultury i sztuki oraz zarządem głównym PTTK decyzją Wojewody przemyskiego dotychczasowe społeczne Muzeum PTTK stało się placówką państwową z dniem 1.09.1981 r. Ta decyzja stanowiła przełom w rozwoju Muzeum w Lubaczowie. Było to uwieńczenie wysiłku działaczy wspieranych przez PTTK, aby zgromadzić i zachować pamiątki związane z Lubaczowem i jego regionem. Muzeum w 1984 r. otrzymało statut ściśle określający podstawowe cele i formy działalności. Zgodnie z jego brzmieniem stało się placówką oświatową i naukowo-badawczą. Do celów tych „gromadzi, przechowuje, konserwuje i udostępnia dobra kultury w zakresie archeologii, historii, sztuki – z uwzględnieniem współczesnego rysunku artystycznego oraz sztuki Kresów, etnografii, prowadzi badania naukowe i działalność oświatową w zakresie wymienionych dyscyplin.” Terenem działalności muzeum jest przede wszystkim obszar Ziemi Lubaczowskiej, ale niektóre wydzielone kolekcje mają charakter zbiorów ogólnopolskich, jak np. kolekcja współczesnego rysunku artystycznego. Przez prawie 20 lat kierował społecznie muzeum regionalnym nieetatowy kustosz Włodzimierz Czernecki przy pomocy Zygmunta Kubraka, nauczyciela historii w Liceum Ogólnokształcącym. W 1981 r. kiedy muzeum zostało objęte mecenatem państwowym jego etatowym kustoszem i dyrektorem został dr Zygmunt Kubrak.
Od 1982 r. muzeum powiększa swoje zbiory poprzez systematyczne zakupy muzealiów, a także zapoczątkowało tworzenie specjalistycznej biblioteki naukowej. W końcu placówka muzealna doczekała się godnej dla siebie siedziby i w 1986 r. jej zbiory zostały przeniesione do zabytkowego podworskiego spichlerza (XIX) w.
Otwarcie stałych wystaw w nowej siedzibie muzeum miało miejsce 25 września 1987 r.. w uroczystości uczestniczyli przedstawiciele ministerstwa kultury i sztuki, przedstawiciele władz wojewódzkich, przy licznym udziale działaczy kultury i twórców-malarzy ze środowisk profesjonalnych, jak również artystów nieprofesjonalnych. Przecięcia wstęgi dokonała wiceminister Krystyna Marszałek – Młyńczak, która też w okolicznościowym wystąpieniu podkreśliła znaczenie nowej placówki muzealnej dla życia kulturalnego miasta i województwa. W czasie uroczystości wyróżniający się pracownicy muzeum zostali uhonorowani odznaczeniami państwowymi, resortowymi i wojewódzkimi.
Muzeum jest wielodziałowe i posiada następujące dział:
- dział archeologiczny,
- dział historyczny,
- dział etnograficzny,
- dział artystyczny,
- dział naukowo-oświatowy,
- dział finansowo-administracyjny,
- pracownia konserwatorska.
- biblioteka.
Do dyspozycji zwiedzających oddano 3 sale dla wystaw stałych oraz 2 sale wystaw czasowych. Wystawy stale obejmują dzieje miasta i regionu, kultury materialnej wsi lubaczowskiej i sztuki Kresów. Pierwsza z nich ukazuje pradzieje osadnictwa, lokacje Lubaczowa oraz rozwój rzemiosła i handlu w okresie staropolskim. Interesujący zbiór tworzą muzealia związane z problematyką drogi Polaków do niepodległości: pamiątki Powstania Styczniowego, Wojny obronnej polski 1939 r., okupacji hitlerowskiej, konspiracji AK - owskiej, a także muzealia poświęcone walce Polaków na różnych frontach II Wojny Światowej. Druga wystawa obrazuje podstawowe dziedziny życia wsi; proste formy gospodarki (zbieractwo, łowiectwo, pszczelarstwo), produkcję i przetwórstwo zbóż, rzemiosło wiejskie (kowalstwo, bednarstwo, tkactwo), kulturę życia codziennego (ekspozycja chłopskiej izby i strojów ludowych), twórczość ludową. Sztuka Kresów nawiązuje do dziedzictwa kulturowego trzech grup etnicznych, które składały się na społeczność Lubaczowa: polskiej, ruskiej (ukraińskiej) i żydowskiej. W części poświęconej sztuce sakralnej eksponowane są obrazy (XVIII-XIX w.), ikony (XVII-XIX), litografie żydowskie z lat 30. XX w. i naczynia liturgiczne.
Malarstwo portretowe obejmuje portret sarmacki, szlachecki, magnacki (XVII-XVIII w.) oraz mieszczański (XIX w.) Integralną częścią wystawy jest ekspozycja krzyży i figur nagrobnych z przełomu XIX, XX w. z ośrodka kamieniarskiego w Bruśnie, oraz kolekcja żelaznych krzyży cerkiewnych z XVIII, XIX i pocz. XX w. Kolekcję tworzą monumentalne krzyże wieńczące kopuły świątyń, jak i niewielkie krzyże kapliczkowe.
Lubaczów położony z dala od większych ośrodków kulturalnych zgromadził w muzeum liczącą się kolekcję polskiego rysunku współczesnego. Kolekcja stanowi przekrój dorobku artystycznego wybitnych polskich twórców ostatniego 50 lecia.. zasadniczy trzon zbiorów uksztaltował się w ciagu ostatnich kilkunastu lat. Duże zasługi w rozwoju kolekcji położyła mgr Urszula Olbromska, historyk sztuki, której w latach 80. udało się zgromadzić w muzeum prace wielu liczących się wówczas w kraju rysowników, począwszy od nestora Tadeusza Kulisiewicza, po artystów młodego pokolenia. Rysunki kolekcjonowane od kilkunastu lat są prezentowane w licznych wystawach tematycznych. Ich pozyskiwanie i gromadzenie odbywa się na zasadzie rejestrowania współcześnie istniejących zjawisk artystycznych. Duży wpływ na rozwój kolekcji miała sytuacja społeczna i polityczna kraju związana z transformacja ustrojową. Początkowo odbiła się ona niekorzystnie na rozwoju kolekcji. W 1989 r, zabrakło pieniędzy na zakup rysunków. Ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero w 1993 r., kiedy muzeum stało się organizatorem konkursu Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego. Do kolekcji trafiły więc prace wszystkich artystów nagrodzonych i wyróżnionych w trzech kolejnych edycjach konkursu w latach 1993-1999.
Pokrewną rysunkowi kolekcję stanowią ilustracje książkowe: Jana Marcina Szancera, Mai Berezowskiej, Antoniego Uniechowskeigo, Marka Rudnickiego, Jerzego Zaruby.
|
Muzeum Kresów - zbiory i ekspozycje
Obiekty zabytkowe, liczące obecnie ponad 6 tys. muzealiów zgromadzone zostały w czterech działach: archeologicznym, historycznym, etnograficznym i artystycznym. Zbory udostępniane są dla zwiedzających poprzez wystawy stałe i czasowe. Ponadto placówka posiada dwie kolekcje o zasięgu ponadregionalnym; kolekcje portretu kresowego i polskiego rysunku współczesnego.
WYSTAWY STAŁE
1. Dzieje miasta i regionu
2. Kultura wsi lubaczowskiej
3. Sztuka Kresów
malarstwo portretowe
sztuka sakralna
rzeźba bruśnieńska, kowalstwo
DZIEJE MIASTA I REGIONU
Wystawa obejmuje okres od czasów najdawniejszych po współczesność. Znaczna część wystawy poświęcona jest pradziejom osadnictwa, lokacji Lubaczowa oraz rozwojowi rzemiosła i handlu w okresie staropolskim.
Ważne miejsce na wystawie zajmują muzealia związane z problematyką drogi Polaków do niepodległości: pamiątki Powstania Styczniowego, odznaki legionowe, broń biała, dokumenty i fotografie.
Osobny dział stanowi kampania wrześniowa 1939 r. gdzie szczególną uwagę zwracają odznaki pułkowe, części mundurowe i elementy wyposażenia wojskowego.
Kolejne wątki tematyczne stanowią: okupacja sowiecka, hitlerowska, konspiracja AK - owska. Wystawę zamyka dział poświęcony walkom lubaczowiaków na rożnych frontach II Wojny Światowej.
KULTURA WSI LUBACZOWSKIEJ
Wystawa obrazuje podstawowe dziedziny życia wsi końca XIX, początku XX w.: proste formy gospodarki związane ze zdobywaniem surowców konsumpcyjnych (zbieractwo, łowiectwo, pszczelarstwo), produkcja i przetwórstwo zbóż. Osobne miejsce zajmuje rzemiosło wiejskie (kowalstwo, bednarstwo, garncarstwo, gontarstwo, tkactwo) i kultura życia codziennego (ekspozycja izby chłopskiej i strojów ludowych). Odrębny dział stanowi sztuka miejscowych twórców ludowych.
SZTUKA KRESÓW
Wystawa nawiązuje do dziedzictwa kulturowego trzech grup etnicznych, które składały się na społeczność Lubaczowa: polskiej, ruskiej (ukraińskiej) i żydowskiej. W części poświęconej sztuce sakralnej eksponowane są obrazy (XVIII-XIX w.), ikony (XVII-XIX w.), litografie żydowskie z lat 30-tych XX w. i naczynia liturgiczne.
Malarstwo portretowe obejmuje portret sarmacki, szlachecki, magnacki (XVII-XVIII w.), mieszczański (XIX w.) oraz wybitne postaci z Kresów jak np. Józefa Neumana – pierwszego prezydenta Lwowa w Polsce Odrodzonej oraz Jakuba Szłapy, przemyślanina, burmistrza Lubaczowa w dobie galicyjskiej. Szczególnie cennym zabytkiem jest portret trumienny Józefa Potockiego, hetmana wielkiego koronnego zmarłego w 1751r.
Integralną częścią wystawy jest ekspozycja krzyży i figur nagrobnych z przełomu XIX, XX w. z ośrodka kamieniarskiego w Bruśnie, oraz kolekcja żelaznych krzyży cerkiewnych z XVII, XIX i pocz.
XX w. Kolekcję tworzą monumentalne krzyże wieńczące kopuły świątyń, jak i niewielkie, ale bogato zdobione krzyże kapliczkowe.
Zbiory współczesnego rysunku zawierają prace wybitnych polskich artystow rysowników: Tadeusza Kulisiewicza, Jonasza Sterna, Alfreda Lenicy, Aleksandra Kobzdeja, Marii Jaremy, Erny Rosenstein, Kazimierza Mikulskiego, Zdzisława Beksińskiego, Jacka Waltosia, Henryka Wańka, Adama Hoffmanna, Teresy Pągowskiej, Jana Dobkowskiego, Ryszarda Otręby i wielu innych. Przykładem dorobku w tej dziedzinie jest organizowany przez muzeum od 1993r. konkurs – Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego.
|
|
Informacje wprowadził: , 2006-03-16 08:34:57
Ostatnia modyfikacja: , 2006-03-16 08:46:55
|
|
Gospodarka |
 |
 |
|
Dla turystów |
|
|
|
Lubaczów nocą |
|
|
|
Kultura, Oświata |
|
|
|
Galerie Fotograficzne |
|
|
|
W wolnej chwili |
|
|
|
|
współpraca medialna:
|
|
Oferta inwestycyjna
Główna
Powrót
Góra