Jaworów - miasto powiatowe w obwodzie lwowskim, ok. 16. tys mieszkańców. Stolica dużego powiatu (ponad 120 tys. mieszkańców) przylegającego do Ziemi Lubaczowskiej. Na terenie powiatu znajduje się Specjalna Strefa Ekonomiczna, powołana dekretem prezydenta Kuczmy. Zwolnienia podatkowe przyciągnęły tam firmy z Polski, Turcji, Holandii, Niemiec. Liczne uzdrowiska (Niemirów, Szkło, Krakowiec), park narodowy na Roztoczu. Niegdyś jeden z ośrodków wydobycia siarki.

Jaworów to główne miasto Rejonu Jaworowskiego w Obwodzie Lwowskim, położone malowniczo nad stawami zasilanymi przez rzekę Szkło, na wschodnim skraju Garbu Jaworowskiego, należącego do Płaskowyżu Tarnogrodzkiego (spójność geograficzna miast partnerskich). Nazwa miasta pochodzi od lasu jaworowego, który rósł niegdyś na miejscu stawów. Pierwsze wzmianki pochodzą
z lat 1376 i 1408. Jaworów wymieniany w nich jest jako własność księcia opawskiego i raciborskiego Wacława. W 1569 r. otrzymał prawa magdeburskie od króla Zygmunta II Augusta. W mieście znajdowała się rezydencja króla Jana III Sobieskiego, w której otrzymał gratulacje od papieża Innocentego XI po zwycięstwie nad Turkami pod Wiedniem. W 1621 r. w Jaworowie był założony klasztor, który spłonął w 1631 roku. Dzisiejszy wygląd klasztor otrzymał w 1636 roku. W 1619 roku został zbudowany drewniany dominikański kościół, który następnie w 1639 został przebudowany na kamienny. Małe Przedmieście (40,4 km), po lewej stronie dostrzeżemy piękną, drewnianą cerkiew pw. Narodzenia Matki Bożej (Rizdwa Preswiatoj Bohoro-dyci). Świątynia ta wzniesiona została w 1670 roku staraniem o. Jakowa Zahajewicza jako jednonawowa, przekryta kopułą. W 1939 roku cerkiew rozszerzono, dobudowując transept (według projektu Jewhena Nahirnego), przez co otrzymała rzadki dla cerkwi drewnianych plan greckiego krzyża. We wnętrzu zachował się ikonostas z 1671 roku. Obok cerkwi stoi drewniana dzwonnica
Jaworów pełnił funkcję letniej rezydencji króla polskiego Jana III Sobieskiego. Pierwsza wzmianka o zamku który stał się po rozbudowaniu rezydencja królewska pochodzą z 1636 r, kiedy to zostały opisane straty związane z pożarem na zamku. W zamku w 1711 roku gościł w nim Piotr I.
W ciągu stuleci Jaworów nieraz przeżywał pustoszące pożary, a jego ludność była dotykana chorobami i zarazami. Jednak i w takich warunkach Jaworów rozwijał swoją działalność gospodarczą, W mięście rozwijała się edukacja, prowadzono budownictwo cerkwi, rozwijał się haft, tkactwo,
i sztuka choralna. Średniowieczne miasto miało charakterystyczne dla miast Zachodniej Ukrainy tego okresu rozplanowanie przestrzenne. W centrum znajdował się plac główny - rynek, na którym stał drewniany ratusz. Od głównego placu kwartałem zabudowy oddzielone były dwa place
w południowo-zachodniej części miasta. Na jednym z nich była cerkiew (z 1402 r. kamienna), na drugim – 2 bożnice. Ulice w starym Jaworowie brały swoje nazwy od narodowości mieszkańców, którzy je zamieszkiwali, albo po ukierunkowaniu ulic. Na wschód od miasta znajdowało się sztuczne jezioro. Za groblą, która zatrzymywała wodę umiejscowione były młyny. Na jeziorze znajdowały się wyspy, które były porośnięte drzewami i służyły władcom zamku jako miejsce odpoczynku.
Na początku XIX st. Jaworów był powiatowym miastem w randze ośrodka okręgowego. Miasto składało się z 243 kamiennych i 1460 drewnianych domów, w których mieszkało 10046 mieszkańców. W końcu XIX w Jaworowie funkcjonowały dwie szkoły. W 1906 roku zostało założone nauczycielskie żeńskie seminarium z językami polskimi i ukraińskimi. W 1906 r. zostało utworzone ukraińskie gimnazjum. W tym samym roku na centralnym placu Jaworowa zbudowano Narodowy dom z salą teatralną. Jaworów z jego okolicami, jak i inne regiony Ukrainy, przeżył ciężkie czasy feudalnego, socjalnego i narodowego ujarzmienia i destruktywnych zajazdów. W okresie powojennym znacząco rozwinięto funkcje miejskie Jaworowa. Rozwijano mieszkalnictwo, odnowiono poliklinikę, szpital, kluby i inne obiekty publiczne.

Na początku lat 60-tych dwudziestego wieku w okolicach Jaworowa zostały odkryte ogromne złoża siarki, co przyciągnęło do miasta wielu specjalistów z różnych końców Ukrainy i byłego ZSRR. Główne funkcje regionu były skupione na budownictwie przemysłowym i to w dużej mierze doprowadziło do upadku miejskiej infrastruktury Jaworowa. W okresie tym rozpoczęto budownictwo różnych fabryk związanych z wykorzystaniem pozyskanego surowca przy jednoczesnym znaczącym niszczeniu przyrody, dziedzictwa kulturowego i historycznego. Wszystko to było usprawiedliwione dopóki siarka kosztowała na rynku światowym blisko 100 dolarów za tonę i pozwalała na zapewnienie normalnych warunków życia dla mieszkańców miasta. Z dochodów z wydobycia siarki państwo budowało „nowe miasto” – przemysłowe. Budowano drogi, wodociągi, i wydawało się wówczas, że przewagi cywilizacji, w jakimś stopniu, kompensowały ekologiczne straty. Na dzień dzisiejszy wyrobiska siarkawe które są rozmieszczone kilka kilometrów na wschód od miasta stanowią ogromny obszar poprzemysłowy (wyrobisko jest głębokości blisko 100 m i zajmuje około 1080 ha). Poza wyrobiskiem powstały też hałdy materiałów pochodnych (trzy sztucznych góry). Dalej na zachód znajduje się wielka równinna powyrobiskowa przestrzeń, która razem z dorywczym zbiornikiem wodnym zajmuje obszar prawie 800 ha. Wszystkie te tereny zostały zdegradowane pracami górniczymi. W sumie obszar ten obejmuje około 7 tys. ha ziemi. Główne kierunki rekultywacji tych ziem to: stworzenie regionalnej strefy odpoczynku na zapleczu jeziora, które utworzyło się w 2006 roku z zatopionego wyrobiska, przygotowanie innych placów pod strefy rekreacji, działki wypoczynkowe, pastwiska, masywy leśne i kąciki dzikiej przyrody.  Obecnie miasto Jaworow zamieszkiwane jest przez około 14,2 tysięcy osób i jest to znaczący spadek w porównaniu do lat ubiegłych. Główną przyczyną zmniejszenia liczebności ludności miasta jest migracja mieszkańców za granice rejonu. Miasto posiada wiele obiektów szczególnie atrakcyjnych pod względem turystycznym. Jednym z nich jest piękna, drewniana cerkiew pw. Narodzenia Matki Bożej (Rizdwa Preswiatoj Bohoro-dyci). Świątynia ta wzniesiona została w 1670 roku staraniem o. Jakowa Zahajewicza jako jednonawowa, przekryta kopułą. W 1939 roku cerkiew rozszerzono, dobudowując transept (według projektu Jewhena Nahirnego), przez co otrzymała rzadki dla cerkwi drewnianych plan greckiego krzyża. We wnętrzu zachował się ikonostas z 1671 roku. Obok cerkwi stoi drewniana dzwonnica.
Równie cennym obiektem Jaworowa jest Cerkiew św. Jerzego (sw. Jura). Przy skrzyżowaniu ulic św. Jura i Łozynskiego stoi dom, w którym od 1849 roku mieszkał Josyf Łozynśkyj (1807-1889), etnograf, językoznawca, publicysta i działacz społeczny na rzecz języka ukraińskiego. Nagrobek Łozynskiego znajduje się na miejscowym cmentarzu. Przy ulicy Łozynskiego, na niewielkim wzniesieniu stoi bardzo cenna, drewniana cerkiew pw. Zaśnięcia Matki Bożej (Uspiennia Preswiatoj Bohorodyci), wzniesiona w 1670 roku. W jej wnętrzu zachował się ikonostas z carskimi wrotami z XVII wieku. Obok, w dawnym zespole klasztornym Bazylianek z 1621 roku mieści się szpital.



galeria zdjęć Jaworowa
strona Jaworowa

 "Drogi do Europy".Takie hasło towarzyszyło Spotkaniom Miast Partnerskich podczas których świętowaliśmy 15 rocznicę podpisania umowy o partnerstwie z Tostedt (Niemcy) i 5 rocznicę podpisania umowy z Érd (Węgry). Do Lubaczowa przybyła 5. osobowa delegacja władz i mieszkańców jaworowa.  W debacie głos zabrali m.in. Günter Weiß - Burmistrz Gminy Tostedt, T. Mészáros András - burmistrz Érd, Witalij Domaszowiec - burmistrz Jaworowa, Jerzy Zając - burmistrz Lubaczowa, Klaus Dieter Feindt, Wiesław Bek, Zenon Swatek, Józef Michalik - starosta lubaczowski, Wladyslawa Rege - przewodnicząca Towarzystwa Węgiersko Polskiego w Érd, Alicja Wójciak, i Jarosław Reczek nowy dyrektor Wydziału Zarządzania Funduszami Europejskimi w Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie

 Uroczystości Narodowego Święta Niepodległości - 11 listopada 2008 r. Patriotyczne uroczystości Narodowego Święta Niepodległości zgromadziły tłumy mieszkańców Lubaczowa. Tuż przed godziną 11 pochód przeszedł spod Miejskiego Domu Kultury do Konkatedry gdzie o godz. 11 Mszę Świętą koncelebrowaną w intencji Ojczyzny, odprawił Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup doktor Mariusz Leszczyński. Po godz. 12:00 w asyście pocztów sztandarowych, delegacje, mieszkańcy Lubaczowa i zaproszeni goście udali pod Pomnik Niepodległości, Bohaterów i Ofiar II Wojny Światowej u zbiegu ul. T. Kościuszki i H. Sienkiewicza, gdzie odbyły się uroczystości jego odsłonięcia. Przy pomniku uroczyste ślubowanie strzeleckie złożyli strzelcy z Jednostki Strzeleckiej 2033. O godz.13:30 rozpoczęła się konferencja historyczna w Miejskim Domu Kultury pod hasłem „Drogi do niepodległości”.

1. Dr István Kovács - „Wspólne drogi do niepodległości Polaków i Węgrów 1848 - 1956”
2. Zenon Swatek –„ Rok 1918 w powiecie lubaczowskim”,
3. Dr Zygmunt Kubrak - 'W obronie niepodległości, wrzesień 1939 r.”,
4. Janusz Grechuta - „Okupacja sowiecka w powiecie lubaczowskim”
5. Zdzisław Hadel - „Deportacje mieszkańców ziemi lubaczowskiej”,
6. Stanisław Franciszek Gajerski –„ Polska konspiracja niepodległościowa na obszarze powiatu lubaczowskiego w latach 1939-1945”,
7. Mieczysław Argasiński – „Działalność opozycji niepodległościowej 1945 -1947”,
8. Tomasz Róg – „W obronie integralności i niepodległości – walki z UPA 1943-1947”,
9. Tomasz Bereza -” Losy uczestników działań niepodległościowych w latach 1944 -1956”.

W uroczystościach uczestniczyły delegacje miast partnerskich z Erd, Jaworowa i Sobrance. Delegacji Jaworowa przewodniczył Iwan Karpa.

POLSKO – UKRAIŃSKA WYMIANA MŁODZIEŻY
Dzięki staraniom władz miasta Lubaczowa i Jaworowa w dniach od 29 listopada do 5 grudnia 2008 roku lubaczowska młodzież z Publicznego Gimnazjum nr 1 wzięła udział w projekcie „Polsko – Ukraińska wymiana młodzieży” finansowanego przez Narodowe Centrum Kultury w Warszawie.
W ramach projektu młodzież miała okazję poznać kulturę, mentalność i historię obu narodów. Wspólne wyjazdy pozwoliły na szybką integrację, dzięki której zanikły bariery językowe. Zwiedzali zabytki terenów przygranicznych między innymi w Jaworowie, Lwowie, Krzemieńcu i Poczajowie. Uczniowie odwiedzili szkołę, w której uczą się ich rówieśnicy. Każda ze stron przedstawiła prezentacje multimedialne na temat swoich miast. Kolejne spotkania pokazały jak obchodzone są „Andrzejki” czy Święta Bożego Narodzenia. Śpiewano kolędy. Młodzież z Polski nauczyła się nie tylko podstawowych zwrotów ale również śpiewać ukraińskie piosenki.

26.06-29.06.2009 r. EUROPA DLA NAS – MY DLA EUROPY”- takie hasło towarzyszyło spotkaniom mieszkańców miast partnerskich .
Głównym punktem naszego projektu była debata poświęcona 20. rocznicy wolnych wyborów z 4 czerwca 1989 , rocznicy Jesieni Narodów oraz upadku “Żelaznej Kurtyny” – historycznych wydarzeń w ocenie mieszkańców Tostedt, Erd, Sobrance, Jaworowa i Lubaczowa. Do udziału w spotkaniach wzorem poprzedniego roku zaproszeni zostałi samorządowcy, liderzy organizacji pozarządowych , młodzież uczestnicząca w wymianie , Honorowi Obywatele oraz mieszkańcy miast partnerskich. Przedmiotem debaty były wspomnienia uczestników wydarzeń 1989 roku , ewaluacja w świadomości mieszkańców Europy, co do postrzegania wolności i demokracji , realizacji praw człowieka i obywatela , tolerancji oraz solidarności w zwalczaniu rasizmu i ksenofobii na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat . Uczestnicy spotkań dyskutowali o wartościach europejskich , demokracji, roli kobiet po 1989 oraz budowie społeczeństwa obywatelskiego - co umożliwił upadek “Żelaznej Kurtyny”. Przed referatem Artura Brożyniaka z IPN został zaprezentowany film pt. "Zaczęło się w Polsce".
Projekt finansowany z środków EACEA (Agencja Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego Agencji Wykonawczej (EACEA) - programu Aktywni obywatele dla Europy).

 POLSKO-UKRAIŃSKA WYMIANA MŁODZIEŻY. Lubaczowska młodzież gościła kolegów z gimnazjum w Jaworowie.
Już po raz drugi od 4 do 10 maja 2009 roku lubaczowska młodzież z Publicznego Gimnazjum nr 1 uczestniczyła w projekcie „Polsko – Ukraińska Wymiana Młodzieży” finansowanym przez Narodowe Centrum Kultury w Warszawie. Organizatorami wymiany byli: Urząd Miejski
w Lubaczowie oraz Miejski Dom Kultury w Lubaczowie. Lubaczowska młodzież gościła kolegów z gimnazjum w Jaworowie.
Tym razem w Polsce młodzież poznała się w zakresie mentalnym, kulturowym, społecznym, a także wspólnej historii. Cele wymiany zostały osiągnięte dzięki zwiedzaniu różnych miejsc, pokazom prezentacji multimedialnych, tańców. Młodzież chętnie uczestniczyła w przygotowanych grach, zabawach, wykazując się własną inicjatywą. Polacy poznali zabawy Ukraińskie i odwrotnie. Warsztaty integracyjne sprawiły, że młodzież szybko zaczęła się porozumiewać bez pomocy tłumacza. Mimo małej odległości między Lubaczowem, a Jaworowem dało się zauważyć różnice, ale również podobieństwa, które są widoczne w całej Europie.
Od pierwszego dnia młodzież współpracowała i starała się porozumieć dzięki przygotowanym wcześniej ćwiczeniom. Większość czasu młodzież spędzała wspólnie. Wieczorami chętnie przygotowywali wspólne zabawy. Wszystko to zaowocowało nawiązaniem bliższych znajomości oraz wymianą kontaktów.
W trakcie tych siedmiu dni panowała wspaniała atmosfera. Młodzież zwiedziła takie miejsca jak: zamek w Łańcucie, rynek
w Rzeszowie, basen w Horyńcu Zdroju, zabytkowy zespół cerkiewny w Radrużu, Sandomierz (rynek, katedra, trasa podziemna), "Jurapark" w Bałtowie, Zamość (muzeum, rynek), "Szumy" oraz rezerwat przyrody "Czartowe Pole".
10 maja 2009 r. rówieśnicy z jaworowskiego gimnazjum wrócili na Ukrainę. Wymiana adresów sprawiła, że część osób
z Ukrainy już zadeklarowała swój przyjazd na wakacje do Polski.
Dołożymy wszelkich starań aby ten program był w dalszym ciągu kontynuowany.

14-20 września 2009  Polsko Ukraińska Wymiana Młodzieży

Była to druga wizyta na Ukrainie a trzecia tego typu wymiana. Duża część młodzieży wzięła udział w programie po raz pierwszy. Wśród nich byli i tacy, którzy uczestniczyli we wszystkich częściach. Właśnie te osoby jadąc chętnie za naszą wschodnią granicę łamią wszelkie stereotypy na temat Ukrainy.

Dzięki programowi młodzież poznała się w zakresie mentalnym, kulturowym, społecznym a także historycznym. Cele wymiany zostały osiągnięte dzięki wspólnemu zwiedzaniu najbliższej okolicy Jaworowa oraz bardziej odległych zakątków Ukrainy poznając przy tym kulturę i obyczaje. Każda z przygotowanych przez młodzież prezentacji, wykładów czy różnych scen została nagrodzona gromkimi brawami. Wszyscy z dużym zainteresowaniem podziwiali tańce ludowe z okolic Jaworowa.

Młodzież aktywnie uczestniczyła w przygotowanych wcześniej grach i zabawach sportowych. Wszyscy uczestnicy z Polski po raz pierwszy mieli okazję nauczyć się chodzić na szczudłach. Tym, którym to nie wychodziło uparcie ćwiczyli dalej. W zwiedzanych obiektach historycznych młodzież szybko zorganizowała konkurencję strzelania z łuku. Niektórzy oddawali strzały próbne z kuszy.
Wieczorki integracyjne sprawiły, że młodzież szybko nauczyła się piosenek w obcym języku ale również porozumiewała się sprawnie bez pomocy tłumacza.

Mimo małej odległości dzielącej Jaworów i Lubaczów (ok. 30 km w linii prostej) dało się zauważyć różnice, ale również podobieństwa, które są widoczne w całej Europie. Te najbardziej zauważalne a u nas zanikające to pielęgnowanie kultury własnego regionu oraz szkolenie tańców ludowych już w szkole.

Młodzież bardzo chętnie współpracowała i starała się porozumieć. Już drugiego dnia wymiany sporadycznie prosili o tłumaczenie. Uczniowie z Polski nauczyli się alfabetu w języku ukraińskim i odwrotnie, spędzając większą część czasu wspólnie. Wieczorami organizowali dyskoteki poprzedzone wieczorkami lub zabawami.

W trakcie tych siedmiu dni panowała wspaniała atmosfera. Młodzież wspólnie zwiedziła takie miejscowości jak: Jaworów, Lwów, Stare Sioło, Rohatyń, Halicz, Stanisławów, Jaremcza, Kołomyja, Zaleszczyki, Czortków, Chocim, Kamieniec Podolski. Wśród zwiedzanych miejsc były cerkwie, kościoły, zamki i ich ruiny. Młodzież poznała wspólną historię tych miejsc i różnice między obrządkiem greko i rzymskokatolickim. W trakcie wymiany miało również miejsce spotkanie z księdzem obrządku grekokatolickiego oraz rzymskokatolickiego w Jaworowie. Wśród nich znalazł się nasz rodak z Lubaczowa ks. Marek Niedźwiecki.

Dzięki programowi między młodymi ludźmi z Polski i Ukrainy zostały nawiązane bliższe znajomości. Po wyjeździe z Ukrainy dochodzi do wymiany korespondencji i zdjęć. To świadczy o tym, że młodzież zżyła się ze sobą w tak krótkim czasie a cel programu został osiągnięty.

 Lubaczów i Jaworów dwa potencjały, wspólna szansa - wspólny projekt miast partnerskich

Prace nad wspólnym  projektem trwały od grudnia 2009 r. do końca lutego 2010 r. Przy tworzeniu projektu „Lubaczów i Jaworów dwa potencjały- wspólna szansa” uczestniczyła  administracja miasta Jaworowa - Witalij Domaszowiec - burmistrz Jaworowa i  Iwan Karpa, Yuri Kmita z  Rejonowej Rady Jaworowa. Odbyły się udokumentowane spotkania w dniach 12.01.2010 W Jaworowie na Ukrainie, 25.01.2010, 10.02.2010, 19.02.2010, i 24.02.2010 w Lubaczowie . Strona ukraińska przygotowała  dokumenty Program Rewitalizacji Miasta Jaworowa, kosztorysy, dokumentację fotograficzną, oraz aktywnie włączyła się w proces tworzenia i rozmów na temat projektu.

    Najważniejsze działania w projekcie to: przebudowa rynku –centrum historycznego układu urbanistycznego miasta Lubaczowa, rewitalizacja rynku w Jaworowie, modernizacja Domu Narodowego i modernizacja Sceny letniej w Jaworowie; zakup sprzętu i wyposażenia Centrum Informacji Turystycznej w Jaworowie; zakup sprzętu i wyposażenia i remont Centrum Informacji Turystycznej i Gospodarczej w Lubaczowie. Szkolenie w zakresie udzielania informacji turystycznej i obsługi ruchu turystycznego w Jaworowie(UA) i w Lubaczowie(PL).Wykonanie turystycznej podstrony na oficjalnej stronie www.javoriv.ua i strony www.lubaczow.pl z tłumaczeniami na angielski, ukraiński i polski, wykonanie wspólnego folderu turystycznego i uczestnictwo w targach turystycznych w Polsce i na Ukrainie ,Przeprowadzenie imprez – przygraniczne spotkanie miast w Jaworowie i Lubaczowie,  Wspólny projekt został złożony w siedzibie biura programu  Polska - Białoruś - Ukraina w Warszawie 1 marca 2010 r.  Liczymy na pozytywną ocenę komisji oceny projektów.

18-21 czerwca 2010

Dni Lubaczowa 2010. W tym roku hasło spotkań brzmiało: „ Europejski Model Społeczny - wymiana doświadczeń, rozwiązania na poziomie krajowym i lokalnym: w Tostedt (Niemcy), Sobrance (Słowacja) Erd (Węgry) i Jaworowie (Ukraina). Okazją była 20 rocznica pierwszych wolnych wyborów samorządowych w Polsce – 27 maja 1990 r. Do dyskusji zostali zaproszeni samorządowcy, liderzy organizacji pozarządowych i młodzież uczestnicząca w wymianie partnerskiej.
Debatę poprzedziła uroczysta sesja Rady Miejskiej w Miejskim Domu Kultury. Podczas sesji wystąpili byli burmistrzowie Wiesław Bek, Janusz Waldemar Zubrzycki a także obecny burmistrz Jerzy Zając. Radni podjęli uchwałę o upamiętnieniu dwudziestolecia samorządu Lubaczowa. Okolicznościowymi medalami wyróżnieni zostali radni miasta wszystkich kadencji, zasłużeni mieszkańcy miast partnerskich, kierownicy lubaczowskich służb i instytucji oraz członkowie towarzystw, zajmujących się współpracą z zagranicznymi partnerami. Janusz Szaj odczytał listy gratulacyjne od parlamentarzystów.
W debacie głos zabrali: poseł do parlamentu węgierskiego Dr. Aradszki András burmistrz Jerzy Zając, burmistrz Tostedt Erwin Becker, poseł do parlamentu i burmistrz Sobrance Pavol Dzurina, ks. kanonik Andrzej Stopyra Dziekan lubaczowski, wicestarosta Krzystof Szpyt, Iwan Karpa z rejonowej administracji Jaworowa, radni, działacze samorządowi z Lubaczowa i miast partnerskich.