Wiadomości |
 |
|
|
 |
Miasto |
|
|
|
|
Urząd |
|
|
|
|
e-Urząd |
|
|
|
|
Moja sprawa |
|
|
|
|
Informacja publiczna |
|
|
|
|
Instytucje |
|
|
|
|
|
 |
 Ks. Kard. Marian Jaworski
|
|
Urodził się 21 sierpnia 1926 r. we Lwowie jako syn Wincentego i Stanisławy z Łastowieckich. Do szkoły podstawowej i średniej uczęszczał w rodzinnym mieście. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1945 r. wstąpił do lwowskiego Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego. Po przymusowym wysiedleniu ze Lwowa, dalszą formację seminaryjną odbywa w Kalwarii Zebrzydowskiej, dokąd przeniesiono lwowskie seminarium. Tam też w 1950 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Eugeniusza Baziaka. W tym samym roku uzyskał stopień magistra teologii na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie pracy: metoda kulturalno-historyczna w etnologii Wilhelma Schmidta.
Po rocznej pracy jako wikariusz w Baszni Dolnej, został skierowany na dalsze studia na Wydziale Teologicznym UJ. Tam w 1952 r. otrzymał doktorat z teologii, przedkładając rozprawę: rozwój poglądów Józefa Geysera na zasadę przyczynowości " Studium krytyczne". Po roku pracy duszpasterskiej w Poroninie, podjął studia na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie uwieńczone w 1955 r. doktoratem z filozofii na podstawie dysertacji: Arystotelesowska i tomistyczna teoria przyczyny sprawczej na tle pojęcia bytu. Habilitację otrzymał w 1966 r. z nauk humanistycznych w zakresie filozofii na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, przedstawiając rozprawę: Religijne poznanie Boga według Romano Guardiniego. Studium analityczno-krytyczne. Profesorem nadzwyczajnym został w 1967 r., natomiast tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w 1976 r. na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie. Doktorat honoris causa nadano Mu w 1985 r. na Wydziale Teologii Katolickiej Ruhr-Universität w Bochum (RFN). Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie także uhonorowała Go medalem Bene Merenti w 1996 r.
Prowadził wykłady z metafizyki i filozofii religii między innymi na: Studium Filozoficzno-Teologicznym Ojców Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej, Wydziale Filozoficznym Ojców Jezuitów, w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Ojców Dominikanów, a także w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Wykładał także na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Papieskim Wydziale Teologicznym (sięgającym swymi korzeniami roku 1397) w Krakowie, którego był dziekanem od 1974 do 1982 r. Po przekształceniu tegoż Wydziału, 8 grudnia 1981 r., w Papieską Akademię Teologiczną był wykładowcą i jej pierwszym rektorem (1982-1988).
W latach 1956-1958 był kapelanem arcybiskupa metropolity Eugeniusza Baziaka. Godności kanonika gremialnego lwowskiej kapituły archikatedralnej w Lubaczowie został obdarzony w 1974 r. Prałatem honorowym Jego Świątobliwości Pawła VI był od 1976 r. Dnia 24 maja 1984 r. został mianowany przez papieża Jana Pawła II biskupem tytularnym Lambesi i Administratorem Apostolskim w Lubaczowie. Sakrę biskupią otrzymał 23 czerwca 1984 r. w katedrze wawelskiej. Głównym konsekratorem był ks. Kardynał Franciszek Macharski Arcybiskup Metropolita Krakowski. Arcybiskupem Metropolitą Lwowskim obrządku łacińskiego został 16 stycznia 1991 r. Ingres do katedry odbył się 18 maja tegoż roku. W latach 1996-1998 był także Administratorem Apostolskim diecezji łuckiej. Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił Go kardynałem 28 stycznia 2001 r., jednak już w 1998 r. mianowany nim był in pectore. Biret kardynalski otrzymał z rąk Ojca Świętego na konsystorzu 21 lutego 2001 r. w Rzymie.
Twórczość naukowa Ks. Kardynała M. Jaworskiego koncentruje się wokół zagadnień związanych z filozofią religii. W badaniach doświadczenia religijnego stosuje metodę fenomenologiczną. Poczesne miejsce zajmują tematy dotyczące filozoficznego problemu Boga i ateizmu oraz antropologii chrześcijańskiej. Prowadzi także badania z zakresu teologii fundamentalnej, relacji rozumu i wiary. Godne podkreślenia pozostają wskazania, że myślenie tomistyczne stanowi inspirację dla dzisiejszej filozofii i teologii. Nie pomija kwestii z zakresu szeroko pojętego humanizmu i eklezjologii. Jest autorem 6 książek i ok. 150 ważniejszych studiów, rozpraw i artykułów naukowych. Bierze czynny udział w licznych kongresach, sympozjach, konferencjach i sesjach naukowych krajowych i międzynarodowych, m.in. na: Sympozjum poświęconym myśli posoborowej w Polsce, Warszawa 1969 r.; Kongresie Teologów Polskich, Lublin 1971 r.; Sympozjum Filozofii Boga, Warszawa 1972 r.; Sympozjum Hermeneutyki Teologicznej, Kraków 1973 r.; Sympozjum Nowa teologia, Kraków 1974 r.; Kongresie Teologów Polskich, Lublin 1983 r.; sesji naukowej poświęconej myśli Karola Wojtyły, Kraków 1984 r.; sesji naukowo-pastoralnej na temat cierpienia, Kraków 1984 r.; Międzynarodowym Kongresie Tomistycznym, Rzym-Neapol 1974 r.; Sympozjum Filozoficznym, Kirchberg 1985 r.; spotkaniu Rady Naukowej Instytutu nauka o człowieku, Castel Gandolfo 1985 r.; Międzynarodowym Kongresie Tomistycznym De anima, Rzym 1986 r.; Międzynarodowym Kongresie Skotystycznym, Kraków 1986 r.; Międzynarodowej Sesji Instytutu Kultury Jana Pawła II nt. Wyzwolenie człowieka, Kazimierz nad Wisłą 1986 r. Ponadto sam inspirował i współorganizował niektóre kongresy i sympozja, np. Sesję Teologów Polskich z okazji II Krajowego Kongresu Eucharystycznego w Polsce - Jasna Góra 1987 r., Międzynarodowe Sympozjum: z problematyki współczesnej filozofii religii - Kraków 1988 r. Był chętnie zapraszany z wykładami nie tylko przez uczelnie w kraju, ale i zagranicą, m.in. w: Wiedniu, Grazu, Bochum, Monachium, Passau, Paryżu, Neapolu. Regensburgu, Rzymie.
Warto wspomnieć o przynależności do wielu towarzystw, komisji i sekcji, m.in. : Komisji Episkopatu Polski ds. Nauki Katolickiej 1968-1989, Rady Naukowej Episkopatu Polski 1973-1989, Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Sekcji Profesorów Filozofii w Polsce, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego i Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie, Kolegium Rektorów Szkół Wyższych w Krakowie 1983-1988, Rady Fundacji im. w. Królowej Jadwigi dla Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, której przewodniczy od 1990 r.
Znany z twórczego zaangażowania w posiedzeniach i konferencjach Episkopatu Polski i Ukrainy oraz krajów Europy Środkowowschodniej. Jest przewodniczącym Konferencji Episkopatu Rzymsko-Katolickiego Ukrainy od 1992 r. i konsultorem Kongregacji Rzymskiej ds. Wychowania Katolickiego od 1996 r. Należy także do prezydium Papieskiej Rady ds. Rodziny od 1999 r. W całokształcie Jego działalności nie sposób pominąć cennej i owocnej pracy duszpasterskiej w formie niezliczonych rekolekcji, kazań, konferencji, a od czasu mianowania Go biskupem (1984 r.) nadal oddanej służby i wiernej postawy pasterskiej. W latach 1987-1990 kierował i czuwał nad pracami synodu diecezjalnego w Lubaczowie. Dzięki Jego staraniom zostało reaktywowane we Lwowie-Brzuchowicach Archidiecezjalne Wyższe Seminarium Duchowne, którego jest rektorem od 1997 r.
Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie zawdzięcza Ks. Kardynałowi Marianowi Jaworskiemu między innymi trud prowadzenia rozmów z ówczesnymi władzami PRL, zmierzających do regulacji statusu cywilnego Akademii oraz innych kościelnych uczelni w Polsce. Dowodem uznania dla Niego niech będź słowa Ojca Świętego Jana Pawła II: pragnę Ci podziękować za wszystko, co poprzez te lata Twej pracy kapłańskiej i profesorskiej w Krakowie uczyniłeś dla sprawy nauki katolickiej w Polsce. Sprawę tę umiłowałeś całym sercem, wnosząc w nią całą precyzję i autentyczność znaczeń i zadań, których ta doniosła dla Kościoła i społeczeństwa sprawa się domaga.*
Zaprezentowane tu fakty z działalności duszpasterskiej, naukowej i dydaktycznej, to tylko cząstka tego, co czynił i czyni dla Boga i bliźniego Ksiądz Kardynał. Wyrażamy Mu przeogromną wdzięczność za świadectwo mężnej wiary, niezachwianej nadziei w różnorakich trudnościach, za mądrość pełną pokory i miłości.
Uchwałą Rady Miejskiej w Lubaczowie z dnia 29 listopada 1996 roku honorowy tytuł Zasłużonego Obywatela Miasta Lubaczowa otrzymał Arcybiskup Marian Jaworski - metropolita lwowski. W latach 1984-1991 był administratorem apostolskim Archidiecezji w Lubaczowie. Podczas uroczystości w kurii arcybiskupiej w Lubaczowie radni przekazali Arcybiskupowi Jego portret pędzla Janusz Szpyta. Przewodniczący Rady Miejskiej Jan Materniak wręczył akt nadania tytułu.
|
3 marca 2002
We Lwowie odbył się uroczysty Ingres Księdza Kardynała Mariana Jaworskiego do Archikatedralnej Bazyliki Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W uroczystości uczestniczyli biskupi Archidiecezji Lwowskiej, biskupi polscy, przedstawiciele władz województw podkarpackiego i lwowskiego, delegacja władz miejskich i powiatowych Lubaczowa, delegacja Klubu Inteligencji Katolickiej z Lubaczowa i ogromne grono wiernych z lubaczowskich parafii. Ks. Kardynał jest postacią bardzo znaną i lubianą we Lwowie, o czym wspominali w swoich wystąpieniach wojewoda lwowski i biskup grekokatolicki. Otrzymał moc prezentów i kwiatów, oraz życzenia wielu lat w zdrowiu i spokoju.
|
|
|
|
Gospodarka |
 |
 |
|
Dla turystów |
|
|
|
Lubaczów nocą |
|
|
|
Kultura, Oświata |
|
|
|
Galerie Fotograficzne |
|
|
|
W wolnej chwili |
|
|
|
|
współpraca medialna:
|
|
;)
Oferta inwestycyjna
Główna
Powrót
Góra